Burdan geçerken seni ararım nedense Durur gözlerim o beyaz evin bahçesinde Hergün yüzünde aynı hüzünle gizlensen de Mutsuzluğun beni çağırıyor gel diye
Dursam yanında tanımazsın ki görünce Nerden bilirsin sevdiğimi gönüllerce Oysa yakından sana dokunsam ben kendimce Bir de konuşabilsem neler söylerdim dinle
Acı var gözyaşında topla ver bana Bir de gülen gözlerle bak dünyaya Unutman için zaman katsam sana Ölümsüz yaşam varsa bulsam sana En güzel yıllarımı saklasam en sona
