Bu yol bir şehre giderdi Güneşin tutuştuğu denize batmış güle Mavi ıslak gecelerde ne sevgiler açardı Dünya menekşe bahçesinde alev alev Ey şehir sen yoksun Uyudun uyandın büyü bozuldu Bir kapı kapandı geçmişe Toprak yok artık su yok Sevinç telaş yok Ey şehir sen yoksun Bu kıyıda bir ağaç yeşerdi Sedefin toprağında diz çöktü maya Bir masal vardı bu şehre dair Sütü bal koyuluğunda gözleri kara Ey şehir sen yoksun
