Hayattan bezmiş bir köle gibi Yaşıyorum yine Güneşi batık doğmuyor Ağlıyorum gündüz gece İçimdeki şu yangını söndürmez kimse İlaç olmaz hiçbir çare Dermansız derde
Niye bana gelmiyorsun Hiç mi beni sevmiyorsun Zor mu gelir bütün bunlar Niye susup söylemiyorsun Meyler çare bulamadı Dostlarım arayıp sormadı Ağladım sabaha kadar Gözyaşımı silen olmadı
Derin bir yalnızlık bu yaşadığım şimdilerde Bir başımayım koskoca şu evrende Biri olsun istiyorum hem dost hem sevgili Hem de deva dertlerime Sendin doğacak günüme güneş yerine Yalnızlığımı unutacak yanında uçacaktım Belki uzaklardan duyarsın diye Sana bir şiir bir şarkı bir ağıt yaktım
